Anders waarderen van erfgoed

Wat voor monumenten worden nog toegevoegd aan het monumentenlandschap? En wie bepaalt dat? En moet alles wat we willen behouden wel een monument worden? Dat zijn drie sleutelvragen waar de Nederlandse Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed zich over buigt. Om een antwoord te vinden op deze vragen verkent de Rijksdienst vier thematieken: de periode na 1965, herinneringserfgoed, archeologische vindplaatsen en het militair verleden


Met de verkenning van elk thema brengt de Rijksdienst in beeld wat het behouden waard is, hoe de instandhouding het best gebeurd en hoe de maatschappij daar invulling aan kan geven. De Rijksdienst kiest daarbij niet altijd voor de eenvoudigste weg: “de samenleving verandert, net als de kaders waarbinnen we werken”, zegt Marjolein Verschuur, leider van de verkenning Archeologie. “We moeten onszelf de vraag stellen wat dat betekent voor het aanwijzen van monumenten?”. 


De waardering van erfgoed is traditioneel gericht op de instandhouding van materiële waarden. De verhalende waarde van onroerend erfgoed is onderbelicht in het monumentenbeleid van Nederland. Is het tijd om de bakens te verzetten? Moet er meer aandacht en bewustzijn komen voor de betekenis van monumenten als herinneringsdragers?

Machteld Linssen is Programmamanager Verkenningen bij de Rijksdienst en stuurt de verkenningen van de vier thematieken aan. Zij is de keynotespreker op het Open Monumentencongres.


Keynotelezing op het Open Monumentencongres

In haar lezing brengt Machteld een discours rond het anders omgaan met erfgoed. Vertrekpunten van de verkenningen zijn steeds de verhalen en de geschiedenis van de lokale stakeholders. Vanuit verschillende praktijkvoorbeelden wordt aangetoond hoe deze verhalen en politieke, maatschappelijke en technologische ontwikkelingen andere invalshoeken voor het waarderen van erfgoed aan het licht brengen. 

Op het Open Monumentencongres kom je te weten hoe de Rijksdienst in Nederland met dit vraagstuk omgaat!